[responsive_menu]

Co to jest uksorfobia? Przyczyny, objawy i leczenie

Lęk przed różnego rodzaju przedmiotami lub sytuacjami towarzyszy wielu osobom każdego dnia. W części przypadków jest on na tyle silny, że skłania daną osobę do unikania za wszelką cenę obiektu będącego źródłem paraliżującego lęku. Mówimy wówczas o fobii – zaburzeniu psychicznym charakteryzującym się nadmiernym, nieproporcjonalnym do rzeczywistego zagrożenia lękiem, który bardzo ogranicza, a nierzadko wręcz uniemożliwia codzienne funkcjonowanie pacjenta na wielu płaszczyznach. Jednym z rzadkich rodzajów fobii specyficznych jest uksorfobia – jakie są przyczyny tego zaburzenia oraz jak się ono objawia?

Co to jest uksorfobia?

Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania pęcherza i dolnych dróg moczowychDowiedz się więcej >

Uksorfobia jest to zaburzenie psychiczne zaliczane do grupy fobii specyficznych, charakteryzujące się panicznym lękiem przed własną żoną. Fobie specyficzne polegają na nieuzasadnionym lęku przed określonym przedmiotem, sytuacją bądź osobą i wiążą się z silnym dążeniem do unikania obiektu będącego źródłem paraliżującego lęku. Pojęcie “uksorfobia” pochodzi z języka łacińskiego, w którym słowo uxor oznacza żonę, a phobia – paniczny strach.

Częstość występowania uksorfobii nie jest znana, ale szeroko pojęte fobie specyficzne są dość częstymi zaburzeniami – szacuje się, że dotyczą nawet 20% populacji. Do najbardziej znanych fobii specyficznych zaliczamy m.in. arachnofobię – lęk przed pająkami oraz klaustrofobię – lęk przed zamkniętymi pomieszczeniami.

Przyczyny uksorfobii

Najlepsze akcesoria gamingowe - sprawdź aktualne promocjeDowiedz się więcej >

Przyczyny występowania uksorfobii nie zostały jak dotąd dokładnie poznane. Przypuszcza się, że podobnie jak w przypadku innego rodzaju fobii specyficznych, w powstawaniu uksorfobii uczestniczą czynniki:

  • genetycznie – występowanie w najbliższej rodzinie zaburzeń psychicznych, a zwłaszcza fobii specyficznych, znacznie zwiększa ryzyko
  • wystąpienia uksorfobii;
  • indywidualne cechy osobnicze – osoby wrażliwe, o niskiej samoocenie, podatne na sugestie innych ludzi, mają większe ryzyko rozwoju różnego rodzaju fobii;
  • osobiste doświadczenia – negatywne doświadczenia, jak np. przemoc psychiczna ze strony żony, czy też zaobserwowanie podobnego
  • zjawiska w najbliższym otoczeniu (np. usłyszenie od kolegi, że obawia się on własnej żony ze względu na jej nietypowe zachowanie) mają prawdopodobnie największy wpływ na rozwój uksorfobii.
Zapamiętaj:

Podstawę leczenia uksorfobii stanowi psychoterapia, zwykle prowadzona w nurcie poznawczo-behawioralnym

Warto podkreślić, że aby doszło do rozwinięcia się u danego pacjenta uksorfobii zazwyczaj niezbędne jest współdziałanie wielu czynników jednocześnie. Przykładowo, pacjent o niskiej samoocenie, z wywiadem rodzinnym w kierunku zaburzeń psychicznych oraz doświadczający ciągłej krytyki ze strony żony, ma znacznie większe prawdopodobieństwo wystąpienia uksorfobii niż np. osoba bez obciążeń genetycznych, żyjąca w szczęśliwym związku i otrzymująca wsparcie ze strony partnera.

Objawy uksorfobii

Preparat na układ krążenia, z koenzymem Q10, wzmacniający serceSprawdź ofertę >

Jak wynika z definicji fobii specyficznych, cierpiący na nie pacjenci za wszelką cenę starają się unikać obiektu, osoby bądź sytuacji, która wywołuje w nich lęk. W przypadku uksorfobii osobą tą jest własna żona i jak można sobie wyobrazić, unikanie osoby, z którą się mieszka, nie należy do najłatwiejszych zadań. Mimo to pacjenci cierpiący na uksorfobię starają się na wszelkie możliwe sposoby unikać kontaktu z żoną – specjalnie zostają dłużej w pracy, wyjeżdżają w delegacje czy też ustalają swój grafik tak, aby jak najmniej czasu spędzać w domu. Nigdy nie mają pewności, jak żona zareaguje w danej sytuacji, dlatego boją się samodzielnie podejmować jakiekolwiek decyzje. Doświadczanie krytyki ze strony żony sprawia, że czują się niedoceniani, bezwartościowi i nieudolni. Przestają wykazywać jakąkolwiek inicjatywę, co staje się zarzewiem kolejnych konfliktów. Nauczeni doświadczeniem, unikają wypowiadania się na kontrowersyjne tematy i nie poruszają drażliwych kwestii w obecności żony. Stronią od odwiedzin u wspólnych znajomych lub rodziny, gdyż obawiają się, że ich lęk mógłby zostać dostrzeżony przez osoby postronne i uznany za bezpodstawny. Mimo tak destrukcyjnego wpływu uksorfobii na życie pacjenta, nie jest on w stanie podjąć decyzji o rozwodzie, gdyż panicznie obawia się reakcji żony. Paraliżujący lęk jest niewspółmierny do rzeczywistego zagrożenia, co jest cechą wspólną dla różnego rodzaju fobii.

Pacjenci z uksorfobią żyją w ciągłym napięciu i lęku, przez co wycofują się z życia towarzyskiego. Często z powodu fobii zaniedbują także obowiązki zawodowe, gdyż ciągłe obawy nie pozwalają im w pełni skupić się na wykonywanych zadaniach. Fobia wpływa na każdy aspekt ich codziennego funkcjonowania, znacząco obniżając komfort życia.

Leczenie uksorfobii

Cynk organiczny - naturalne wsparcie Twojego zdrowiaDowiedz się więcej >

Pomimo dużego rozpowszechnienia różnego rodzaju fobii specyficznych w populacji, jedynie około 20% cierpiących na nie osób decyduje się na podjęcie leczenia. Duża grupa pacjentów rezygnuje ze zgłoszenia się do psychiatry z obawy przed stygmatyzacją społeczną, która niestety wciąż jest nierzadkim zjawiskiem w przypadku zaburzeń psychicznych. Chorzy usilnie unikają przez całe życie obiektu bądź sytuacji wyzwalającej w nich paniczny lęk, ale nie zawsze jest to możliwe. Zwykle po pomoc zgłaszają się osoby, którym dana fobia całkowicie uniemożliwia codzienne funkcjonowanie.

Podstawę leczenia uksorfobii stanowi psychoterapia, zwykle prowadzona w nurcie poznawczo-behawioralnym. Terapia prowadzona jest przez psychoterapeutów, czyli specjalistów psychiatrii lub psychologii, którzy ukończyli dodatkowo szkołę psychoterapii. Terapia ma za zadanie pomóc pacjentowi zrozumieć, skąd wziął się u niego ten rodzaj fobii. Wspólnie z psychoteraputą analizuje on własne wzorce postępowania oraz na nowo uczy się asertywnego zachowania. Niezwykle ważne jest, aby w miarę możliwości w psychoterapii uczestniczyła również żona – wówczas para wspólnie analizuje, jak doszło do rozwoju tego rodzaju fobii u jednego z małżonków oraz na nowo uczy się wyrażania własnych emocji. Często jest to niemożliwe, gdyż pacjent panicznie obawia się, jak żona zareagowałaby na propozycję wspólnej terapii i jest przekonany, że nie wyraziłaby na nią zgody. Zdarza się jednak, że jego nastawienie zmienia się wraz z czasem trwania terapii i po kilku sesjach podejmuje decyzję o poinformowaniu żony o możliwości uczestniczenia we wspólnej terapii.

Warto podkreślić, że w artykule mówiliśmy o sytuacji, w której żona nie zagraża bezpośrednio zdrowiu i życiu pacjenta np. poprzez dopuszczanie się przemocy fizycznej, a jego obawy są nadmierne w stosunku do rzeczywistej sytuacji. Jeżeli istniałoby takie zagrożenie, wówczas powinien on niezwłocznie zgłosić się po pomoc np. do najbliższego Ośrodka Interwencji Kryzysowej.

Czy wiesz że:

gamofobia jest to paniczny lęk przed zawarciem małżeństwa?

Uksorfobia charakteryzuje się występowaniem panicznego lęku przed własną żoną. Przyczyny występowania tego zaburzenia nie są jeszcze dokładnie poznane, ale prawdopodobnie główną rolę w rozwoju uksorfobii odgrywają negatywne osobiste doświadczenia oraz cechy osobnicze pacjenta, jak np. bycie niedocenianym przez żonę i niskie poczucie własnej wartości. Stale towarzyszący pacjentowi lęk skłania go do unikania żony, gdyż w ten sposób nieco łagodzi on odczuwane obawy. Uksorfobia bardzo negatywnie wpływa na każdy aspekt funkcjonowania chorego, dlatego też powinien on jak najwcześniej zgłosić się po pomoc do specjalisty – psychiatry lub psychoterapeuty. Podstawą leczenia fobii specyficznych, w tym uksorfobii, jest psychoterapia.

Cynk organiczny naturalnie wspiera Twoje zdrowie.
Dowiedz się więcej >
Oceń wpis
Podoba mi sięNie podoba mi się Ilość głosów: 2, średnia: 5,00
Co to jest uksorfobia? Przyczyny, objawy i leczenie

Loading...

BIBLIOGRAFIA:

“Psychiatria” Piotr Gałecki, Agata Szulc, wydawnictwo Edra Urban & Partner, Wrocław 2018, wydanie 1; “Rzadkie fobie specyficzne - rodzaje i leczenie” K. Adamczyk, D. Adamczyk, R. Wójcik, U. Fałkowska, E. Soroka, Psychiatria 2018;15(3):148-154.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Wszystkie prawa zastrzeżone.