[responsive_menu]

Kim jest i co leczy internista? Internista a lekarz rodzinny. Kiedy zgłosić się do internisty?

Współczesna medycyna ze względu na ogrom wiedzy, którą obejmuje dzieli się na liczne specjalizacje lekarskie. Do najważniejszych i najczęściej spotykanych w kontaktach pacjenta z Ochroną Zdrowia należy interna. Jakie działania należą do kompetencji specjalisty chorób wewnętrznych? Które choroby leczone są przez internistę? W razie występowania jakich dolegliwości powinienem zgłosić się do lekarza tej specjalności? 

Kim jest internista? 

System rezerwacji wizyt online dla Twojego gabinetu, salonu, klubuTestuj przez 30 dni !

Lekarz internista (specjalista chorób wewnętrznych ) to wykwalifikowany lekarz specjalizujący się w zapobieganiu, diagnozowaniu i leczeniu chorób dotyczących układów i narządów wewnętrznych ludzkiego ciała. Internista zajmuje się chorobami praktycznie wszystkich organów, które nie wymagają leczenia inwazyjnego (chirurgicznego ), a jego grupa pacjentów obejmuje osoby dorosłe. W swojej pracy specjalista chorób wewnętrznych korzysta z bogatego asortymentu narzędzi diagnostycznych obejmujących badania laboratoryjne (np. morfologia krwi obwodowej, badanie ogólne moczu, badanie poziomów specyficznych substancji i hormonów w osoczu krwi), badania radiologiczne (badanie RTG, tomografia komputerowa, ultrasonografia, rezonans magnetyczny), osobiste badanie fizykalne i wywiad zebrany od chorego.

Zapamiętaj:

Internista specjalizuje się w leczeniu chorób wewnętrznych.

Po ustaleniu przyczyny doświadczanych przez pacjenta objawów, lekarz przystępuje do wydania odpowiednich zaleceń dotyczących zmiany trybu życia lub diety w celu złagodzenia odczuwanych dolegliwości i ustalenia odpowiedniej terapii farmakologicznej (leczenia za pomocą leków), często po konsultacji z lekarzami innej specjalności. Miejscem pracy lekarzy internistów są głównie szpitalne oddziały chorób wewnętrznych, lecz lekarza tej specjalizacji spotkać możemy również w odpowiedniej poradni chorób wewnętrznych oraz zakładzie leczniczym udzielających usług z zakresu Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Oprócz dziedziny zajmującej się wszystkimi chorobami narządów wewnętrznych zwanej interną ogólną, istnieją podspecjalizacje, które skupiają się na konkretnych układach i narządach ciała. Należą do nich : 

  • Kardiologia – dziedzina nauki skupiona na schorzeniach obejmujących serce oraz naczynia krwionośne (tętnice i żyły);
  • Nefrologia – zajmująca się chorobami nerek i układu moczowego;
  • Pulmonologia – dotycząca chorób płuc i układu oddechowego;
  • Gastrologia – lecząca dolegliwości ze strony układu pokarmowego, które nie wymagają interwencji chirurga;
  • Endokrynologia – obejmująca przypadłości ze strony narządów wydzielających hormony np. tarczycy, przysadki mózgowej lub nadnerczy; 
  • Reumatologia – w obszarze zainteresowania tej podspecjalizacji znajdują się choroby autoimmunologiczne, czyli takie w których układ odpornościowy pacjenta zwraca się przeciwko komórkom własnego ciała. Dolegliwości często obejmują stawy, skórę oraz narządy wewnętrzne;
  • Hematologia – dział chorób wewnętrznych opisujący nieprawidłowości mające związek z komórkami krwi i szpikiem kostnym. 

Czas zdobywania specjalizacji w dziedzinie chorób wewnętrznych wynosi dla lekarza po rocznym stażu podyplomowym 5 lat. Obecnie istnieje możliwość wyboru podspecjalizacji interny jako głównej ścieżki rozwoju również zaraz po zakończeniu stażu, umożliwiło to wprowadzenie tzw. kształcenia modułowego. W ramach tego programu wszyscy lekarze zdobywający tytuł specjalisty zarówno w internie, jak i w jej podspecjalnościach przez 3 lata doskonalą swoje umiejętności w ramach modułu podstawowego skupionego na podstawowych zdolnościach i wiedzy niezbędnej każdemu lekarzowi interniście. Następnie przez 2 kolejne lata kontynuują edukację w module specjalistycznym. 

Kształcący się w ramach interny ogólnej uczy się korzystać z zaawansowanych metod diagnostyki i niesienia pomocy krytycznie chorym pacjentom internistycznym, u których nierzadko współistnieje kilka chorób dotyczących narządów wewnętrznych. Natomiast rezydent, który wybrał podspecjalizację chorób wewnętrznych przez 2 lata modułu specjalistycznego zapoznaje się z chorobami, oraz metodami diagnostyki i leczenia charakterystycznymi dla układu, którym zajmuje się jego przyszła dziedzina medyczna.

Istnieje również możliwość podjęcia edukacji celem zdobycia podspecjalizacji po ukończeniu całego szkolenia z interny ogólnej, w takiej sytuacji lekarz może tytułować się specjalistą danej podspecjalności po kolejnych 2 latach szkolenia.

Jakie choroby leczy internista? 

Produkty orkiszowe, bezglutenowe, bezlaktazowe, przyprawyZnajdź coś dla siebie

Specjalista interny posiada kluczowy wpływ na populację, ze względu na swój udział w profilaktyce, diagnozowaniu i leczeniu schorzeń przewlekłych zaliczanych do chorób cywilizacyjnych, które każdego roku są przyczyną wielu przedwczesnych zgonów i spadku jakości życia osób na całym świecie. Do najważniejszych patologii ze strony poszczególnych układów, których leczenie należy do zadań specjalisty chorób wewnętrznych możemy zaliczyć: 

  • choroby układu krążenia – choroba niedokrwienna serca (w tym zawał), niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, wrodzone i nabyte wady zastawek, żylna choroba zakrzepowo- zatorowa, przewlekła niewydolność zastawek żylnych, zaburzenia lipidowe;
  • choroby układu moczowego – zakażenia układu moczowego, przewlekła choroba nerek, ostre uszkodzenie nerek, kamica nerkowa, nowotwory układu moczowego;
  • choroby płuc i układu oddechowego – zapalenie płuc i oskrzeli, gruźlica, przewlekła obturacyjna choroba płuc i astma, nowotwory płuc;
  • choroby układu pokarmowego – choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, celiakia, choroba Leśniowskiego i Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespól jelita drażliwego, choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, nowotwory układu pokarmowego;
  • choroby narządów wydzielania wewnętrznego – nadczynność i niedoczynność tarczycy, choroby autoimmunologiczne tarczycy (choroba Hashimoto, choroba Gravesa-Basedowa), nadczynność i niedoczynność przytarczyc, schorzenia nadnerczy (w tym choroba Addisona i Zespół Conna ), moczówka i niedoczynność przysadki, cukrzyca;
  • choroby reumatyczne – reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, dna moczanowa, twardzina układowa, zapalenia naczyń;
  • hematologia – niedokrwistość, białaczki, czerwienica prawdziwa, chłoniaki, szpiczak plazmocytowy, skazy krwotoczne.

Internista a lekarz rodzinny

Szczoteczki (elektryczne i soniczne), akcesoria. Szeroka oferta, konkurencyjne ceny.Wybierz coś dla siebie !

Mimo wspólnego udziału w zaspokojeniu podstawowych potrzeb pacjentów w obrębie dostępu do opieki zdrowotnej lekarz internista i lekarz rodzinny to specjaliści różnych dziedzin medycyny. Lekarz rodzinny powinien posiadać obszerną wiedzę dotyczącą zdrowia człowieka, również z zakresu położnictwa, pediatrii, geriatrii lub niewielkich zabiegów chirurgicznych, w celu zapewnienia populacji pacjentów nad którymi sprawuję opiekę profesjonalnej pomocy we wszystkich stanach zagrożenia zdrowia. Lekarz chorób wewnętrznych również powinien posiadać rozległą wiedzę, lecz w codziennej praktyce doświadczenie i kwalifikacje zdobywa głównie w zakresie leczenia chorób konkretnego układu lub narządu (ze względu na posiadaną podspecjalizację, zainteresowania naukowe, lub przekrój wiekowy chorych stanowiących grupę pacjentów oddziału w którym pracuje).

Zgodnie z aktualnym stanem prawnym lekarze obu specjalizacji mogą udzielać świadczeń zdrowotnych w Zakładzie Podstawowej Opieki Zdrowotnej (POZ). Według założeń systemu ochrony zdrowia w Polsce lekarzem pierwszego kontaktu, który diagnozuje i leczy często spotykane, nie wzbudzające trudności w rozpoznaniu choroby (np. przeziębienie lub dolegliwości żołądkowo-jelitowe), powinien być lekarz rodzinny. Specjalista medycyny rodzinnej w razie wątpliwości w zakresie diagnostyki lub leczenia może wystawić skierowanie do lekarza innej dziedziny, w tym specjalisty chorób wewnętrznych, który wykonuje wysoce zaawansowane badania laboratoryjne lub radiologiczne i w razie potrzeby podejmuje decyzję o przyjęciu chorego do szpitala celem obserwacji stanu zdrowia.

Czy wiesz że:

w przeciwieństwie do internisty lekarz rodzinny zajmuje się leczeniem chorych ze wszystkich grup wiekowych, w tym dzieci?

Oprócz wysokich kwalifikacji w zakresie czynności medycznych, lekarz POZ jest zobowiązany rozwijać umiejętności nawiązywania pozytywnej relacji z pacjentem, gdyż zdolność wzajemnego zrozumienia i komunikacji znacznie ułatwiają zadanie sprawowania opieki zdrowotnej często nad kilkoma pokoleniami pacjentów w ramach jednej rodziny. Warto podkreślić, że specjalności te różnią się ścieżką edukacyjną i istnieją obecnie jako dwie niezależne dziedziny medycyny. Kształcenie w zakresie interny trwa 5 lat i preferowanym przez lekarzy okresem na podjęcie edukacji jest czas zaraz po ukończeniu stażu podyplomowego. Natomiast specjalizację w ramach medycyny rodzinnej może rozpocząć zarówno lekarz zaraz po stażu ( wtedy szkolenie trwa 5 lat ), jak i lekarz posiadający już specjalność w dziedzinie interny, pediatrii, ginekologii, chirurgii, medycyny pracy ( w takim przypadku szkolenie trwa kolejne 3 lata ). Edukacja rezydenta interny skupia się głównie wokół pracy w ramach Oddziału szpitalnego, natomiast rezydent medycyny rodzinnej dużą część czasu trwania szkolenia spędza w wybranym zakładzie świadczącym usługi medyczne z zakresu POZ.

Kiedy udać się do internisty? 

Zobacz, jak zwiększyć sprzedaż w swoim sklepie internetowym.Bezpłatna konsultacja

Lekarz internista jest jednym ze specjalistów uprawnionych od pracy jako lekarz pierwszego kontaktu w ramach POZ, gdzie pełni rolę podobną do lekarza rodzinnego. Do lekarza internisty w ramach świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej powinniśmy się udać w przypadku każdego pogorszenia stanu zdrowia, które wzbudza nasze obawy. Do typowych objawów stanowiących podstawę do wizyty w POZ należą m.in. : 

  • utrzymujący się, silny ból brzucha, przewlekłe wymioty lub biegunka, zmiana barwy moczu lub stolca (np. stolce o barwie ceglastej, stolce czarne, mocz koloru ciemnego piwa );
  • utrzymująca się gorączka;
  • długo trwający kaszel, szczególnie o zmiennym charakterze, duszność – zmniejszenie tolerancji wysiłku, szybsze męczenie się, uczucie kołatania serca;
  • nowo powstałe zmiany skórne, szczególnie jeśli towarzyszą im inne dolegliwości;
  • nawracające i uporczywe bóle głowy;
  • dolegliwości bólowe gardła, nieżyt nosa (katar), które utrudniają codzienne funkcjonowanie, – długotrwałe powiększenie węzłów chłonnych;
  • ból ucha, zaburzenia słyszenia związane ze stanem zapalnym;
  • zwiększone pragnienie, zmiana częstotliwości i ilości oddawanego moczu, pieczenie lub ból w trakcie oddawania moczu.

W ramach świadczeń finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia do lekarza specjalisty oraz lekarzy zajmujących się podspecjalizacjami interny, w celu uzyskania porady specjalistycznej wymagane jest skierowanie do odpowiedniej Poradni Specjalistycznej lub oddziału szpitalnego. Skierowanie takie może być wystawione m.in. przez lekarza pierwszego kontaktu w razie potrzeby rozszerzenia diagnostyki lub wykonania specjalistycznych badań nie zawartych w pakiecie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej. Lekarz internista stanowi ważne ogniwo systemu ochrony zdrowia, szczególnie w zakresie leczenia chorób przewlekłych i zapobiegania ich powikłaniom. Należy pamiętać że jest to wysoce wykwalifikowany specjalista, posiadający rozległą wiedzę w obrębie swojej dziedziny medycyny. Wizyta u lekarza tej specjalności w założeniach powinna stanowić kolejny krok w procesie diagnostyki skomplikowanych schorzeń narządów wewnętrznych, zaraz po wstępnej ocenie i leczeniu ze strony lekarza rodzinnego. Jednak ze względu na deficyt lekarzy w Polsce i postanowienia ustawy o podstawowej opiece zdrowotnej często nadal udzielają oni świadczeń w ramach pracy w roli lekarza pierwszego kontaktu. 

Podsumowując, mimo że istnienie rozbudowanego podziału zakresu wykształcenia i kwalifikacji lekarzy na specjalizację i podspecjalizację może okazać się mylące i nieść ze sobą wiele wątpliwości, szczególnie w przypadku osób niezwiązanych zawodowo z medycyną, wydaje się on zasadny w obecnych czasach. Szybki rozwój metod diagnostycznych i leczniczych wymusza na lekarzach wczesny wybór medycznych zainteresowaniach i szczegółowe kształcenie się w jednym wybranym kierunku. Warto orientować się jakimi przypadłościami zajmuje się dany specjalista, szczególnie dotyczy to lekarza chorób wewnętrznych, w związku z tym że choroby układu krążenia i układu oddechowego należą do najczęstszych chorób przewlekłych i są w pierwszej trójce przyczyny zgonu w Europie. Świadomość pacjenta dotycząca zasad funkcjonowania Opieki Zdrowotnej w Polsce, oraz ogólne pojęcie do jakiego specjalisty powinien zgłosić się w przypadku wystąpienia danych dolegliwości znacznie skraca proces diagnostyki i umożliwia szybsze uzyskanie odpowiedniej pomocy medycznej. 

Słownik pojęć:

Lekarz rodzinny – lekarz specjalista, który ukończył 5 letnie kształcenie specjalizacyjne z medycyny rodzinnej. Jego wiedza obejmuje podstawy wielu innych innych dziedzin medycyny jak: pediatria, ginekologia, geriatria, a grupę pacjentów stanowią osoby w każdym wieku i niezależnie od płci. 

Lekarz POZ – lekarz posiadający specjalizację z medycyny rodzinnej lub w trakcie tej specjalizacji, specjalizację z pediatrii lub specjalizację z chorób wewnętrznych. Warunkiem posiadania statusu lekarza POZ jest również podpisanie z NFZ umowy na udzielanie usług medycznych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.

Lekarz pierwszego kontaktu – lekarz z listy lekarzy POZ wybrany przez pacjenta w ramach dobrowolnej deklaracji, który zobowiązany jest do zapewnienia pacjentowi podstawowych świadczeń medycznych tzn. niesienia pomocy w każdym przypadku pogorszenia stanu zdrowia, prowadzenia podstawowej diagnostyki, dbania o stan zdrowia oraz w razie potrzeby wprowadzenia i kontynuacji leczenia farmakologicznego. W razie wątpliwości diagnostycznych, lub konieczności przeprowadzenia diagnostyki wykraczającej poza zakres podstawowej opieki zdrowotnej, uprawniony do wystawienia skierowania do lekarza innej specjalności lub leczenia szpitalnego.

Oceń wpis
Podoba mi sięNie podoba mi się
Loading...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wszystkie prawa zastrzeżone.