[responsive_menu]

Badanie AMH i jego wyniki – czym są? Niskie i wysokie AMH

badanie Amh niskie wysokie

AMH (ang. anty-Müllerian hormone), czyli hormon antymüllerowski, to glikoproteina odgrywająca istotną funkcję już na etapie życia płodowego. Stężenie AMH we krwi jest różne w zależności od płci i wieku. Od niedawna parametr ten znalazł zastosowanie m.in. w ocenie płodności.

Hormon antymüllerowski produkowany jest zarówno u kobiet (przez komórki ziarniste pęcherzyków: pierwotnych, preantralnych i antralnych), jak i u mężczyzn (przez komórki Sertolego w jądrach). Już w 8. tygodniu życia płodowego zarodka płci męskiej AMH produkowany przez komórki jądra aktywuje regresję przewodów okołośródnerczowych, będących zalążkiem żeńskich narządów rozrodczych. W ten sposób uczestniczy w rozwoju innych męskich narządów płciowych. U płodów żeńskich wskutek nieobecności jąder, AMH nie jest wydzielany, dlatego przewody okołośródnerczowe przekształcają się w żeńskie narządy płciowe.

Proces wytwarzania pęcherzyków w jajnikach zaczyna się już w życiu płodowym (powstaje wówczas ok. 7 mln pęcherzyków). W momencie urodzenia ich liczba spada już o ponad połowę, natomiast w okresie dojrzewania wynosi około 400 tys., z czego tylko 0,1% (400 – 500) będzie miało szansę rozwinąć się do pęcherzyka dominującego (Graffa). Najwyższe stężenie AMH wydzielają komórki ziarniste pęcherzyków wzrastających (preantralnych i antralnych), natomiast w pęcherzykach przedowulacyjnych wydzielanie AMH ulega zmniejszeniu.

Co to jest badanie AMH?

Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania pęcherza i dolnych dróg moczowychDowiedz się więcej >

Jak wcześniej wspomniano, u kobiet AMH jest produkowany oraz wydzielany przez komórki ziarniste obecne w pęcherzykach: pierwotnych, preantralnych, antralnych, stanowiących wczesny etap dojrzewania pęcherzyka jajnikowego. Ze względu na fakt, że AMH jest produkowany i wydzielany wyłącznie przez komórki ziarniste w jajniku, uznano ten parametr za marker rezerwy jajnikowej.

Oznaczenie stężenia AMH wykonywane jest głównie u kobiet w wieku rozrodczym z zaburzeniami płodności w celu oceny potencjału rozrodczego jajników, czyli puli małych pęcherzyków stanowiących zapas dla rozwoju pęcherzyka dominującego.

Stężenie AMH jest stałe, niezależne od fazy cyklu jajnikowego, natomiast spada wraz z wiekiem, co jest związane ze zmniejszeniem rezerwy jajnikowej. Zatem im niższe stężenie tego hormonu, tym mniejsza liczba małych pęcherzyków zmagazynowanych w jajniku.

Oprócz tego oznaczenie AMH wykorzystywane jest również w diagnostyce:

  • PCOS (Zespołu Policystycznych Jajników),
  • zespołu przedwczesnego wygasania rezerwy jajnikowej,
  • guzów jajnika,
  • zaburzeń różnicowania płci.

Badanie AMH normy dla wieku

Cynk organiczny - naturalne wsparcie Twojego zdrowiaDowiedz się więcej >

U małych chłopców między 1. a 2. tygodniem po urodzeniu stężenie AMH osiąga niskie wartości. Od 4. miesiąca życia jego stężenie wzrasta, utrzymując się do okresu dojrzewania, następnie spada w wieku dorosłym.

Tab. 1 Wartości referencyjne opracowane przez Mayo Clinic Medical Laboratories. Mogą odbiegać o wartości przyjętych przez inne laboratoria

Kobiety
<24 mies. życia<4,7 ng/ml
24 mies. życia – 12 lat<8,8 ng/ml
13–45 lat0,9–9,5 ng/ml
>45 lat<1,9 ng/ml
Mężczyźni
<24 mies. życia14–466 ng/ml
24 mies. życia – 12 lat7,4–243 ng/ml
>12 lat0,7–19 ng/ml

Po urodzeniu stężenie AMH u dziewczynek jest niskie, stopniowo wzrasta, osiągając maksymalną wartość ok. 25. roku życia. Wraz ze spadkiem rezerwy jajnikowej (który następuje z wiekiem) obserwuje się spadek stężenia AMH do wartości nieoznaczalnych (po menopauzie).

Wysokie AMH

Ekspresy do kawy Melitta szeroki wybórSprawdź ofertę >

Wyższe wartości AMH mogą świadczyć o zaburzeniu procesu dojrzewania pęcherzyka Graffa, w skutek którego dochodzi do akumulacji  w jajnikach niedojrzałych pęcherzyków preantralnych i antralnych. Podwyższona liczba małych, niedojrzałych pęcherzyków (szczególnie antralnych – produkujących największą ilość AMH) obserwowana w badaniu ultrasonograficznym jajników to obraz charakterystyczny dla zespołu policystycznych jajników (PCOS). Należy jednak pamiętać, że izolowany wzrost stężenia AMH nie świadczy o obecności PCOS, a jedynie sugeruje poszerzenie w tym kierunku diagnostyki.

Nadmierna produkcja AMH może również wystąpić u kobiet z guzem z komórek ziarnistych. Podwyższone stężenie AMH może wyprzedzać kliniczne objawy choroby nawet o kilkanaście miesięcy.

Niskie AMH

Preparat na układ krążenia, z koenzymem Q10, wzmacniający serceSprawdź ofertę >

Obniżone wartości AMH u kobiet w wieku rozrodczym mogą świadczyć o zmniejszonej rezerwie jajnikowej wskutek:

  • zespołu przedwczesnego wygasania czynności jajników,
  • uszkodzenia jajnika w wyniku operacji, leczenia chemioterapią lub radioterapią.

W okresie menopauzy oznaczane wartości AMH również są niskie, a czasami  (po przejściu menopauzy) poniżej zakresu oznaczalności metody.

Niskie wartości AMH u chłopców przed okresem dojrzewania mogą świadczyć o wadach układu płciowego.

Hormon antymüllerowski to parametr stosowany od niedawna, który oznaczany jest przede wszystkim u kobiet z zaburzeniami płodności, łącznie z innymi hormonami (takimi jak FSH, LH, estradiol, prolaktyna). Warto jednak mieć na uwadze fakt, że diagnostyka zaburzeń hormonalnych jest niezmiernie trudną dziedziną medycyny, a interpretacja wyników oznaczanych hormonów należy wyłącznie do lekarzy ginekologów i endokrynologów.

Nie należy oznaczać AMH bez zaleceń specjalisty oraz odczytywać otrzymanego wyniku na własną rękę. Prawidłowa interpretacja otrzymanego stężenia AMH jest bardzo trudna, a ostateczne rozpoznanie wymaga oceny innych hormonów regulujących funkcje narządów układu płciowego oraz występujących objawów klinicznych.

Cynk organiczny to naturalne wsparcie Twojego zdrowia
Więcej informacji >
Oceń wpis
Podoba mi sięNie podoba mi się
Loading...

BIBLIOGRAFIA:

[1] Krawczyńska M., Słowińska-Srzednicka J., Zastosowanie oznaczeń stężeń hormonu antymüllerowskiego (AMH) w diagnostyce chorób endokrynnych, Post N Med 2016; XXIX(12): 921–928, [2] Rekomendacje dotyczące diagnostyki i leczenia niepłodności – skrót. Ginekol Pol. 2/2012, 83, 149–154, [3] Marszałek A., Kalota H., Grabasa R., Rychlik U., Diagnostyka laboratoryjna w internecie. Hormon anty – Mullerowski. Journal of Laboratory Diagnostics 2011, Volume 47, Number 2, 223–225.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Wszystkie prawa zastrzeżone.