[responsive_menu]

Czym jest syndrom Renfielda? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia

Choć opowieści o wampirach wydają się być fikcją, w rzeczywistości istnieje coś, co nazywa się klinicznym wampiryzmem. Chodzi o syndrom Renfielda, który charakteryzuje się silnym pragnieniem picia krwi. Na czym dokładnie polega to przerażające zaburzenie i czy można je leczyć?

Co to jest syndrom Renfielda?

System rezerwacji wizyt online dla Twojego gabinetu, salonu, klubuTestuj przez 30 dni !

Syndrom Renfielda, zwany również hemoseksualizmem, polega na obsesyjnym pragnieniu picia krwi.

Czy wiesz że:

syndrom Renfielda dotyczy głównie mężczyzn?

Pierwszy opis klinicznego wampiryzmu zaprezentowali Richard L. Vanden Bergh i John F. Kelly w 1964 roku, choć wzmianki o piciu krwi przez niektórych pacjentów, pojawiały się w psychiatrycznej literaturze już wcześniej. Syndrom Renfielda często rozpoznawany jest u osób, które dopuszczają się przestępstw z użyciem przemocy. Kliniczny wampiryzm nie figuruje w psychiatrycznych klasyfikacjach, jako odrębne zaburzenie psychiczne. Na ogół stanowi on objaw takich zaburzeń, jak schizofrenia, bądź parafilia. Jego występowanie jest bardzo rzadkie, dlatego ciężko jest o wyczerpujący opis kliniczny syndromu Renfielda.

Syndrom Renfielda – objawy

Produkty orkiszowe, bezglutenowe, bezlaktazowe, przyprawyZnajdź coś dla siebie

Podstawowym objawem jest silne pragnienie picia krwi, a także realizowanie tej potrzeby. Na początku jest to związane z autowampiryzmem, czyli piciem własnej krwi, by z czasem przejść do picia krwi innych ludzi oraz zwierząt. U niektórych osób może występować urojenie, że są one wampirami. Myślą one o krwi w sposób obsesyjny, uważając ją za życiodajny napój. W tym celu są nawet zdolne popełniać przestępstwa. Syndrom Renfielda może także współwystępować z nietypowymi zachowaniami seksualnymi, które charakteryzuje sadyzm. Widok krwi w takich przypadkach jest silnie podniecający, a jej picie stanowi dowód na dominację i wzmacnia seksualne doznania.

Syndrom Renfielda – przyczyny

Szczoteczki (elektryczne i soniczne), akcesoria. Szeroka oferta, konkurencyjne ceny.Wybierz coś dla siebie !

Przyczyny syndromu Renfielda mogą być bardzo różne. Każdy przypadek będzie się charakteryzować innym zespołem czynników, które złożyły się na wystąpienie tego typu skłonności u danej osoby. U niektórych osób jest ona powiązany z konkretnym wydarzeniem z dzieciństwa, kiedy to miał miejsce wypadek, bądź traumatyczne wydarzenie, na skutek którego dziecko miało styczność z dużą ilością krwi, co było dla niego ekscytujące i stało się czynnikiem wyzwalającym dla tego schorzenia. Najczęściej wampiryzm kliniczny będzie wskazywać na schizofrenię, bądź zaburzenia preferencji seksualnych tzw. parafilie. U jego podłoża często leżą sadyzm, niekontrolowana agresja, ciężkie zaburzenia osobowości, urojenia (np. “jestem wampirem”), a także skłonności psychopatyczne.

Syndrom Renfielda – diagnostyka

Zobacz, jak zwiększyć sprzedaż w swoim sklepie internetowym.Bezpłatna konsultacja

Ponieważ syndrom Renfielda nie jest diagnozowany jako konkretne zaburzenie psychiczne, stanowi raczej niepokojący objaw, którego źródło należy zidentyfikować. Z pewnością dużą rolą będzie odgrywać obserwacja i wywiad środowiskowy. Ponadto, postępowanie diagnostyczne będzie przebiegać w standardowy sposób, polegający na zapoznaniu się z historią pacjenta, wywiadzie indywidualnym i testach psychologicznych. Ponieważ przypadki występowania syndromu Renfielda są rzadko spotykane, może wystąpić konieczność zaangażowania w proces diagnozy zespołu specjalistów.

Syndrom Renfielda – leczenie

W ustaleniu planu leczenia podstawą będzie postawiona diagnoza, która wyjaśni, skąd u danej osoby pojawiła się skłonność do picia krwi. Leczenie będzie więc skupione nie na samym syndromie Renfielda, lecz na jego przyczynach, które mogą być rozległe i wielopoziomowe.

Zapamiętaj:

Podstawowym objawem syndromu Renfielda jest silne pragnienie picia krwi, a także realizowanie tej potrzeby.

Z pewnością istotna będzie farmakoterapia, która pozwoli na wyeliminowanie lub złagodzenie takich objawów jak chociażby urojenia, czy agresja. W niektórych przypadkach można także wdrożyć leczenie psychoterapeutyczne, które ma za zadanie pomóc ma danej osobie zapanować nad swoim obsesyjnym pragnieniem. Jest to jednak proces trudny i długi, nawet kilkuletni, dlatego pacjentowi ciężko jest w nim wytrwać. Z kolei psychopatyczne skłonności u niektórych chorych mogą uniemożliwiać pracę terapeutyczną, która wymaga autorefleksyjności i empatii.

Syndrom Renfielda to niezwykle rzadko występująca skłonność do picia krwi. Okazuje się, że przerażająca historia Draculi ma w sobie ziarenko prawdy. Odpowiednia diagnoza pozwala jednak lepiej zrozumieć motywy chorej osoby, a także podjąć się próby jej leczenia.

Oceń wpis
Podoba mi sięNie podoba mi się
Loading...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wszystkie prawa zastrzeżone.