[responsive_menu]

Przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne (PMDD) – objawy przyczyny i sposoby leczenia

Wiele kobiet doświadcza nieprzyjemnych dolegliwości związanych z miesiączką. Nie tylko fizycznych, ale także psychicznych. PMDD to dużo więcej niż zwyczajne pogorszenie samopoczucia podczas okresu. Comiesięczna karuzela nastrojów znacznie utrudnia normalne funkcjonowanie. Czym się charakteryzuje PMDD i czy istnieje skuteczna terapia?

Co to jest PMDD?

System rezerwacji wizyt online dla Twojego gabinetu, salonu, klubuTestuj przez 30 dni !

Przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne (w skrócie PMDD) stanowią najbardziej nasiloną postać zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Charakteryzują się one występowaniem zaburzeń emocjonalnych oraz fizycznych, które pojawiają się w II fazie cyklu w tzw. fazie lutealnej czyli na 2 tygodnie przed spodziewaną miesiączką i wycofują się w trakcie menstruacji, najpóźniej w ciągu tygodnia po zakończeniu krwawienia. Szacuje się, że zespół napięcia przedmiesiączkowego występuje u około 30% kobiet w wieku rozrodczym, natomiast PMDD u 2-9%.

Objawy PMDD

Produkty orkiszowe, bezglutenowe, bezlaktazowe, przyprawyZnajdź coś dla siebie

W przebiegu PMDD występują objawy typowe dla PMS, ale charakteryzują się większym natężeniem i dłuższym czasem trwania. Co ważne i różnicujące z PMS, dolegliwości te zaburzają funkcjonowanie w pracy lub szkole, codzienną aktywność społeczną i relacje międzyludzkie. Kryteria diagnostyczne umożliwiające rozpoznanie PMDD obejmują:
co najmniej 1 z następujących objawów:

  • wyraźna chwiejność nastroju (wahania nastroju, nagły smutek, płaczliwość),
  • drażliwość, złość, zwiększona konfliktowość,
  • wyraźnie obniżony nastrój, poczucie braku nadziei, brak pewności siebie,
  • niepokój, napięcie,

oraz co najmniej 1 z:

  • zmniejszenie zainteresowania codziennymi czynnościami,
  • subiektywne poczucie gorszej koncentracji,
  • ospałość, zmęczenie,
  • nadmierna senność lub bezsenność,
  • poczucie przytłoczenia lub bycie na granicy wytrzymałości,
  • objawy fizyczne takie jak tkliwość lub obrzęk sutków, bóle stawowe bądź mięśniowe, wzdęcia, zwiększenie masy ciała.

Łącznie do rozpoznania potrzeba min 5 objawów. Wyżej wymienione symptomy powinny występować przez większość cykli w ciągu roku i zostać potwierdzone w dwumiesięcznej obserwacji za pomocą specjalnych skal i wykresów. Należy również zróżnicować PMDD z innymi zaburzeniami psychicznymi, które mogą się nasilać w okresie przedmenstruacyjnym.

Przyczyny PMDD

Szczoteczki (elektryczne i soniczne), akcesoria. Szeroka oferta, konkurencyjne ceny.Wybierz coś dla siebie !

Przyczyna występowania zaburzeń nie jest do końca poznana. Uważa się, że omawiane objawy mogą być zależne od zmian stężenia hormonów płciowych. W dominującej obecnie teorii mówi się o nadwrażliwości i nadmiernej odpowiedzi z ośrodkowego układu nerwowego w odpowiedzi na prawidłowe stężenia estrogenów i progesteronu. Nowe doniesienia sugerują, że kobiety z PMDD mają zupełnie inne mechanizmy molekularne odpowiedzialne za reakcję na hormony płciowe. Bezpośrednia przyczyna tkwi więc prawdopodobnie w naszych genach.
Do czynników ryzyka występowania PMDD należą:

  • wiek 20-30 r.ż.,
  • gorączka w okresie ciąży,
  • występowanie PMDD u matki,
  • zaburzenia psychiczne i psychologiczne.

Przyczyny psychiczne PMDD

Zobacz, jak zwiększyć sprzedaż w swoim sklepie internetowym.Bezpłatna konsultacja

U ponad 70% kobiet z PMDD współwystępują lub wcześniej występowały zaburzenia depresyjne, lękowe, zaburzenia osobowości lub nadużywanie czy uzależnienie od substancji psychoaktywnych. Także silne traumatyczne przeżycia i wysokie narażenie na stres może zwiększać ryzyko występowania przedmiesiączkowych zaburzeń dysforycznych. Zostały opisane pewne odmienności w zaburzeniach układu serotoninergicznego u kobiet z PMDD. Ogólny poziom serotoniny (neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym odpowiedzialnego m.in za regulację nastroju) we krwi spada w tym schorzeniu przed miesiączką. Skutkuje to obniżeniem nastroju, płaczliwością, drażliwością i innymi tzw. afektywnymi (depresyjnymi) objawami.

Czy wiesz że:

na nasilenie objawów ma wpływ również nasz tryb życia? Zaleca się modyfikację diety, ograniczenie gazowanych napojów, alkoholu czy kawy. Warto dbać o kondycję fizyczną oraz unikać stresujących sytuacji. Badania dowodzą również o skuteczności terapii poznawczo-behawioralnej. 

Leczenie PMDD

W farmakologicznym leczeniu PMDD stosuje się inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI, czyli leki powszechnie stosowane w depresji. Wymienia się tu fluoksetynę, sertralinę i paroksetynę. Wykazano, że leki te zmniejszają nasilenie drażliwości, napięcia, lęku, ale również objawów somatycznych takich jak wzdęcia, dolegliwości bólowe, zmiany apetytu. Ważny jest też fakt, że poprawiają psychospołeczne funkcjonowanie, jakość życia i wykonywanie pracy. Pozytywne efekty terapii obserwowane są bardzo wcześnie, już w trakcie pierwszego cyklu. Istnieją różne metody terapii:

  • terapia ciągła – polega na codziennym przyjmowaniu leków w tej samej dawce. Ten sposób leczenia jest polecany kobietom ze współwystępującymi zaburzeniami nastroju także poza związkiem z miesiączką, a także tym, u których występują niepożądane objawy po odstawieniu leków;
  • terapia przerywana – leki stosuje się na dwa tygodnie przed spodziewaną miesiączką i kończy pierwszego lub drugiego dnia krwawienia. Skuteczność takiej terapii jest taka sama, a znacznie zmniejsza ogólne koszty leczenia oraz objawy niepożądane związane z długotrwałym stosowaniem leków z grupy SSRI takie jak obniżenie libido czy przyrost masy ciała;
  • terapia półprzerywana – jest rzadko stosowana. Polega na ciągłym braniu leków, ze zwiększeniem dawki dwa tygodnie przed miesiączka.

Pozostałe leki znajdują zastosowanie w drugim rzucie, np. alprazolam, buspiron, doustne środki antykoncepcyjne (drospirenon), danazol, bromokryptyna, spironolakton.

Zapamiętaj:

U ponad 70% kobiet z PMDD współwystępują lub wcześniej występowały zaburzenia depresyjne, lękowe, zaburzenia osobowości lub nadużywanie czy uzależnienie od substancji psychoaktywnych.

Wiele kobiet z zaburzeniami regulacji emocji nie zgłasza się do lekarza. Ponieważ doświadczają skrajnych stanów emocjonalnych, często nie wiążą ich z cyklem menstruacyjnym. Myślą, że są po prostu zmęczone. Choć przyczyna tych objawów nie jest w pełni poznana, to istnieją skuteczne metody terapii, które pozwalają na złagodzenie tych dolegliwości, a nawet ich całkowite ustąpienie, i tym samym prowadzą do poprawy samopoczucia psychicznego, jakości życia i funkcjonowania kobiet. Warto więc udać się do lekarza.

Autor: Anna Moskwa
Oceń wpis
Podoba mi sięNie podoba mi się
Loading...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wszystkie prawa zastrzeżone.