Zespół Sudecka – objawy, przyczyny i sposoby leczenia – MedoVita.pl
[responsive_menu]

Zespół Sudecka – objawy, przyczyny i sposoby leczenia

Odczuwanie bólu jest wrażeniem bardzo indywidualnym. U niektórych pacjentów po urazach dochodzi do rozwoju dolegliwości bólowych o znacznie silniejszym nasileniu niż mogłoby to wynikać z ich stanu. U małych dzieci zdrowienie tkanek zwykle prowadzi do całkowitego wyleczenia. Natomiast u dorosłych urazy mogą pozostawiać ślady w tkankach nawet przy pełnej sprawności na całe życie. Część osób z taką pozostałością cierpi na zespół Sudecka – czym dokładnie jest ta choroba?

Co to jest zespół Sudecka?

Gładka skóra na dłużej - jak to możesz osiągnąć?Dowiedz się więcej >

Z uwagi na różnice w nazewnictwie, obecnie zespół Sudecka jest zaliczany do złożonych wieloobjawowych miejscowych zespołów bólowych jako typ 1. Zespół Sudecka jest rzadkim schorzeniem, występuje częściej u kobiet, praktycznie tylko u dorosłych, ale może pojawić się także u dzieci. Najczęściej dotyczy kończyn. Stanowi patologiczną reakcję współczulnego układu nerwowego (odpowiada on m.in. za pracę gruczołów potowych, zwężanie i rozszerzanie naczyń i inne, sterowane niezależnie od nas przez mózg procesy). U chorych stwierdza się bolesny obrzęk, zmiany w lokalnym krążeniu oraz współistniejące zlokalizowane ogniska ubytków gęstości kości czyli osteoporozę. Rozwija się najczęściej w przeciągu 4 – 6 tygodni od czynnika wywołującego np. urazu.

Objawy zespołu Sudecka

Akcesoria dla Dziecka oraz Mamy - laktatory, poduszki do karmienia, wkładki ...Sprawdź ofertę >

Jak już wspomniano choroba dotyczy najczęściej kończyn i jest związana z bolesnym obrzękiem. Zajęciu ulegają najczęściej: nadgarstek, kolano, stopa, staw skokowy, czasami cała kończyna. Typowo,  zespół Sudecka przebiega w trzech okresach. Ostrym, kiedy chorzy skarżą się na dolegliwości bólowe związane z uciskiem, najczęściej w formie pieczenia. Wahania temperatury, nadmierną potliwość zlokalizowane w miejscu choroby. W większości przypadków choroba kończy się na tym etapie. U części pacjentów dochodzi do postępu zespołu Sudecka. Kolejny etap, dystroficzny, może trwać 1-2 lata i charakteryzuje się utrzymującą się bolesnością, zmianami troficznymi skóry: zgrubieniem, brązowymi przebarwieniami oraz zmniejszeniem objętości mięśni. Skóra jest zwykle chłodna i dochodzi do zaniku owłosienia. Drugi etap płynnie przechodzi zwykle w postać przewlekłą, atroficzną, w przebiegu której dochodzi zwykle do osteoporozy, zaników skóry, przykurczów.

Czy wiesz że:

zespół Sudecka bywa inaczej nazywany odruchową dystrofią współczulną albo ostrym zapalnym zanikiem kości?

W znakomitej większość zespół Sudecka jest jednorazowym epizodem, u małej liczby chorych możliwa jest postać nawracająca. Jako możliwą przyczynę postuluje się tutaj skłonność uwarunkowaną genetycznie. U ok. 80% pacjentów objawy ustępują w przeciągu 1,5 roku. Tym niemniej im bardziej zaawansowana postać tym większe prawdopodobieństwo utrzymywania się pewnych dolegliwości bólowych, niecałkowitego wycofania zmian skórnych lub osłabienia tkanek. Według dostępnych danych po okresie 6 lat ⅓ chorych uważa się za całkowicie wyleczonych, ⅔ skarży się na niepełne ustąpienie objawów, a w ⅓ dochodzi do utraty poprzedniej pełnej sprawności.

Przyczyny zespołu Sudecka

Produkty medycyny naturalnej - preparaty, zioła, herbaty leczniczeAtrakcyjne ceny >

Najczęstszą przyczyną choroby są urazy, zwykle są to złamania, zgniecenia lub zwichnięcia. Kolejną grupą są zabiegi inwazyjne np. na cieśń nadgarstka, operacje kręgosłupa lub w obrębie kolana. W niektórych przypadkach zespół Sudecka spowodowany jest chorobami ogólnoustrojowymi takimi jak zawał serca, nowotwór, gruźlica, udar mózgu z porażeniem połowy ciała. Aż u 1/5 pacjentów przyczyna pozostaje nieznana.

Etapy zdrowienia tkanek po urazach przypominają proces zapalenia, a ich objawy wynikają z wyrzutu substancji chemicznych przez uszkodzone tkanki. Czasami, najprawdopodobniej z powodu braku koordynacji przewodzenia sygnałów nerwowych, dochodzi do zaburzenia regulacji tych procesów czemu towarzyszą zaburzenia miejscowej „gry naczyniowej” czyli odruchowego rozszerzania i zwężania naczyń krwionośnych. Sam mechanizm w jakim rozwijają się objawy również pozostaje niewyjaśniony. Według niektórych hipotez udział w tym ma lokalnie rozwijający się stan zapalny w obrębie nerwu lub nieprawidłowe postrzeganie bodźców bólowych przez mózg.

Leczenie zespołu Sudecka

Cynk organiczny - naturalne wsparcie Twojego zdrowiaDowiedz się więcej >
  • Zwalczanie bólu – w leczeniu bólu stosuje się zarówno metody inwazyjne jak i leki. Leczenie nie zawsze znosi całkowicie dolegliwości i powinno być prowadzone w wyspecjalizowanych ośrodkach np. poradniach leczenia bólu przez personel doświadczony w podobnych przypadkach.
    • Najlepiej udokumentowaną skuteczność mają leki z grupy tzw. bifosfonianów ale stosuje się także leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, przeciwdrgawkowe, sterydy, a także klasyczne leki przeciwbólowe jak NLPZ (np. ibuprofen) i opioidy (np. morfina).
    • Blokady układu nerwowego są inwazyjną metodą leczenia bólu i polegają na miejscowym podawaniu leków miejscowo znieczulających do okolicznych tkanek. Leki te blokują przewodzenie sygnałów nerwowych także tych bólowych.
  • Fizjoterapia
  • Psychoterapia – zauważono, że część pacjentów z objawami zespołu Sudecka ma tendencję do depresji, stanów lękowych, gwałtownych wahań nastrojów. W takich przypadkach psychoterapia przynosi często znacznie lepsze efekty niż leki i fizjoterapia.
  • Leczenie operacyjne – wskazane niezwykle rzadko w wyselekcjonowanych przypadkach może polegać np. na amputacji.

Rehabilitacja przy zespole Sudecka

Produkty i akcesoria ułatwiające wykonywanie codziennych obowiązków osobom starszymSprawdź ofertę >

Postępowanie w pierwszym etapie powinno być ostrożne i nastawione na zwalczanie bólu i unikanie nasilania go. Równocześnie jeszcze raz podkreślę potrzebę jak najszybszego i rozsądnego uruchomienia kończyny, najczęściej są to ćwiczenia wykonywane przez pacjenta w maksymalnych zakresach, które nie powodują bólu. Pomocne jest też chłodzenie kończyny. Po ustabilizowaniu dolegliwości bólowych wprowadza się ćwiczenia mające na celu utrzymanie prawidłowej objętości mięśni i wzmocnienia ich, ćwiczenia ogólnowzmacniające. Pomocne wydaje się być także zmniejszanie wrażliwości na ból np. poprzez delikatny masaż, kąpiele wirowe.

Zapamiętaj:

Najczęstsze przyczyny zespołu Sudecka to urazy, zwykle są to złamania, zgniecenia oraz zwichnięcia.

Podsumowując, zespół Sudecka najczęściej rozwija się w przypadku urazów. Może być przyczyną niepełnosprawności pacjentów nawet przy pozornym wyleczeniu urazu. Charakter objawów w znaczącym stopniu wpływa na jakość życia. W przypadku rozwoju objawów, przy szybkiej reakcji w 1. stadium choroby, możliwe jest całkowite wyleczenie. Dlatego tak ważne jest prawidłowe prowadzenie chorych po urazach oraz opieka rehabilitantów. W zapobieganiu ważne jest zapewnienie walki z bólem, odpowiednie unieruchomienie, unikanie zbyt ciasnych opatrunków, chłodzenie i stałe wysokie ułożenie kończyny, także podczas snu. Bardzo ważna jest też postawa pacjenta, należy jak najszybciej, w granicach rozsądku, uruchamiać kończynę po urazach. Rehabilitacja kładzie nacisk na ćwiczenia mające przywrócić funkcję i normalną aktywność kończyny jak również pomóc chorym w samodzielnym radzeniu sobie z objawami.

Chcesz ułatwić sobie przygotowywanie posiłków?
Poznaj Ovi >
Oceń wpis
Podoba mi sięNie podoba mi się Ilość głosów: 1, średnia: 5,00
Zespół Sudecka – objawy, przyczyny i sposoby leczenia

Loading...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wszystkie prawa zastrzeżone.