[responsive_menu]

Co to jest leiszmanioza? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia

Aktualnie na obszarze występowania leiszmaniozy żyje 350 mln ludzi. Choroba może mieć bardzo zróżnicowany przebieg. Skutkiem zachorowania mogą być szpecące blizny, deformacje twarzy, a nawet śmierć! W Polsce leiszmaniozę odnotowuje się wyłącznie u osób, które przebywały wcześniej w krajach jej występowania. Niezwykle ważne jest wczesne postawienie rozpoznania i niezwłoczne wprowadzenie leczenia.

Co to jest leiszmanioza?

Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania pęcherza i dolnych dróg moczowychDowiedz się więcej >

Leiszmanioza jest chorobą pasożytniczą wywoływaną przez wiciowce z rodzaju Leishmania. Pierwotniaki są przenoszone przez muchówki i dostają się do organizmu człowieka w wyniku ukłucia przez owada. Wyróżnia się trzy postaci leiszmaniozy: trzewną, skórną oraz śluzówkowo-skórną. Co roku na świecie stwierdza się ponad 2 mln nowych zachorowań. U około 75% chorych rozpoznaje się leiszmaniozę skórną i śluzówkowo-skórną, natomiast dużo groźniejsza postać trzewna występuje u 25% pacjentów.

Objawy leiszmaniozy

Cynk organiczny - naturalne wsparcie Twojego zdrowiaDowiedz się więcej >

Choroba może mieć bardzo zróżnicowany przebieg kliniczny. W przypadku postaci skórnej najczęściej stwierdza się owrzodzenia lokalizujące się głównie na odsłoniętych częściach ciała – twarzy, szyi, czy kończynach. Zmiana pierwotnie pojawia się w miejscu ukłucia przez muchówkę, a następnie może się szerzyć na sąsiadujące obszary skóry. Wykwity najczęściej nie są bolesne. Jeśli choroba nie zostanie rozpoznana w miejscu owrzodzeń mogą pozostać szpecące blizny. Wyróżnia się dwie postaci leiszmaniozy skórnej: suchą (miejską) oraz wilgotną (leśną, wiejską). W przypadku tej pierwszej przebieg choroby jest długi (6-18 miesięcy), rezerwuarem wiciowców są psy, a powstająca w miejscu owrzodzenia blizna jest wklęsła. Postać wilgotna charakteryzuje się szybszym przebiegiem oraz dużą i głęboką blizną. W tym przypadku rezerwuarem pierwotniaka są gryzonie. Leiszmanioza skórna może mieć często nietypowy przebieg – wówczas należy ją różnicować z innymi chorobami dermatologicznymi m.in. z czyrakiem, niesztowicą, liszajcem zakaźnym, czy toczniem rumieniowatym układowym.

Czy wiesz że:

leiszmanioza trzewna nazywana jest gorączką dum-dum lub czarną febrą, natomiast leiszmanioza skórna – białym trądem?

W postaci skórno-śluzówkowej zmiany pojawiają się na błonie śluzowej jamy ustnej i nosa, dochodzi również do zniekształceń twarzoczaszki. Leiszmanioza trzewna daje objawy ogólnoustrojowe. Najczęściej są to: gorączka z dwoma szczytami temperatury na dobę (około południa oraz północy), powiększenie wątroby, śledziony, węzłów chłonnych, utrata masy ciała, a w późniejszym okresie choroby uogólnione obrzęki, czy wodobrzusze (powiększenie obwodu brzucha w wyniku gromadzenia się płynu w jamie otrzewnej). W badaniach laboratoryjnych stwierdza się niedokrwistość, małopłytkowość (poziom płytek krwi poniżej normy), leukopenię (poziom krwinek białych poniżej normy), a także hipergammaglobulinemię (wysoki poziom przeciwciał, produkowanych przez układ odpornościowy w reakcji na obecne wiciowce w komórkach organizmu).

Przyczyny leiszmaniozy

Ekspresy do kawy Melitta szeroki wybórSprawdź ofertę >

Wiciowce wywołujące leiszmaniozę bytują w komórkach zwierząt domowych (najczęściej psów), dzikich (najczęściej ssaków, ale również gadów, płazów i ptaków), a także człowieka. Po ukłuciu przez muchówkę pierwotniak dostaje się do jej przewodu pokarmowego, a stąd do aparatu gębowego owada. W ten sposób wiciowiec jest przekazywany do krwioobiegu kolejnego kręgowca, w tym człowieka. Wraz z krwią dostaje się do komórek wątroby, śledziony, węzłów chłonnych, czy szpiku kostnego. Leiszmanioza rozwija się po kilku – kilkunastu tygodniach od momentu wniknięcia pasożyta do organizmu człowieka. Muchówki przenoszące chorobę bytują w nocy, dlatego ryzyko zakażenia pojawia się dopiero po zmierzchu.

Występowanie leiszmaniozy

Preparat na układ krążenia, z koenzymem Q10, wzmacniający serceSprawdź ofertę >

Aktualnie leiszmanioza występuje na wszystkich kontynentach, poza Australią i Antarktydą. Wyróżnia się 2 postaci choroby: Starego Świata (dotyczy Afryki, Azji i Europy) oraz Nowego Świata (dotyczy Ameryki Środkowej i Południowej). 90% przypadków leiszmaniozy skórnej stwierdza się w Afganistanie, Iranie, Arabii Saudyjskiej, Brazylii oraz Peru. Postać trzewna dotyczy głównie Indii, Bangladeszu, Nepalu, Brazylii, Etiopii oraz Sudanu. Leiszmaniozę skórno-śluzówkową stwierdzono wyłącznie na obszarze Ameryki Południowej. W przypadku Europy występuje w krajach basenu morza Śródziemnego. Zasięg choroby jest ograniczony obszarem bytowania muchówek. Rozmnażają się one na terenach, gdzie średnia temperatura nie spada poniżej 16 st. C. W Polsce choroba została stwierdzona u osób, które przebywały na obszarach endemicznych (na obszarach powszechnego występowania leiszmaniozy). Są to najczęściej turyści oraz kierowcy ciężarówek.

Leczenie leiszmaniozy

Suplement diety opracowany specjalnie dla kobiet w ciąży od 13. tyg. do końca karmienia piersiąDowiedz się więcej >

W przypadku rozpoznania choroby stosuje się leczenie farmakologiczne. Lekami I rzutu we wszystkich postaciach leiszmaniozy są 5-wartościowe związki antymonu (pentostam). Do terapeutyków II rzutu należą amfoterycyna B (w przypadku leiszmaniozy trzewnej) oraz ketokonazol, czy itrakonazol (w przypadku leiszmaniozy skórnej).

Zapamiętaj:

Leiszmanioza jest chorobą pasożytniczą wywoływaną przez wiciowce z rodzaju Leishmania. Pierwotniaki są przenoszone przez muchówki i dostają się do organizmu człowieka w wyniku ukłucia przez owada.

Postać skórną choroby leczy się również krioterapią (terapia z zastosowaniem temperatur poniżej 0st. C), czy hiperbarią tlenową (leczenie w warunkach wyższego ciśnienia atmosferycznego). W celu potwierdzenia rozpoznania należy wykonać następujące badania: wykryć obecność pasożyta we krwi, szpiku kostnym, czy komórkach wątroby, oznaczyć poziom odpowiednich przeciwciał (produkowanych przez układ odpornościowy w wyniku kontaktu organizmu z pasożytem), potwierdzić występowanie materiału genetycznego wiciowców (metoda PCR).

W dzisiejszych czasach, ze względu na możliwość szybkiego przemieszczania się na znaczne odległości leiszmanioza może zostać zdiagnozowana w każdym zakątku świata. Niezwykle ważne jest, aby każdorazowo poinformować lekarza o tym, do jakich krajów podróżowało się w ostatnim czasie. Dzięki temu możliwe będzie uwzględnienie w diagnostyce różnicowej chorób nie występujących w Polsce. Ma to niezwykle istotne znaczenie w przypadku leiszmaniozy, która nieleczona może doprowadzić do śmierci (90% przypadków nieleczonej postaci trzewnej kończy się śmiercią). Kluczowe jest stosowanie odpowiedniej profilaktyki, co w dużej mierze pozwoli zapobiec zakażeniu pasożytem. Należy stosować repelenty, ubierać koszule i spodnie z długim rękawem oraz spać pod moskitierą. Aktualnie trwają badania nad szczepionką przeciw leiszmaniozie.

Cynk organiczny to naturalne wsparcie Twojego zdrowia
Więcej informacji >
Oceń wpis
Podoba mi sięNie podoba mi się Ilość głosów: 2, średnia: 5,00
Co to jest leiszmanioza? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia

Loading...

BIBLIOGRAFIA:

Olszański R., Siermintowski P., Juszczak D., Dąbrowiecki Z., Pedrycz A., Przypadek leiszmaniozy skórnej leczonej hiperbarią tlenową, Polish Hyperbaric Medicine and Technology Society, Gdynia 2016. Tizita Y. Reszke R., Szepietowski J., Leiszmanioza śluzówkowo-skórna: postać toczniowa, Przegląd dermatologiczny, Wrocław 2018. Owoc-Lempach J., Kałwak K., Szenborn L., Gorczyńska E.,Myjak P., Chybicka A., Leiszmanioza trzewna u dziecka na terenie Polski – opis przypadku, Acta Haematologica Polonica, Wrocław 2007. https://medycynatropikalna.pl/choroba/leiszmanioza

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Wszystkie prawa zastrzeżone.